Bycie babcią i dziadkiem , to kolejna z ról społecznych jakie stawiane są wielu ludziom przez Życie. Dziadkowie spełniają szczególną rolę w wychowaniu i rozwoju społeczno-emocjonalnym dzieci. To oni mają czas by wysłuchać , kochać bezinteresownie, otaczać opieką. Z racji swojego wieku i wieloletniego doświadczenia życiowego są skarbnicą wiedzy dla swoich wnucząt.

Z drugiej strony to doświadczenie życiowe, pozwala na spojrzenie na wiele problemów z innej – lepszej, być może spokojniejszej perspektywy. Dziadkowie mają dystans do wielu rzeczy i ten dystans przekazują dzieciom. Brak pośpiechu, opieka i miłość, to jest to co pomaga rodzinie budować poczucie bezpieczeństwa u dzieci. Wspomagają rozwój, uczą historii, przekazują informacje o przodkach, dzięki czemu dziecko tworzy własną tożsamość. Wie kim jest, kim są jego bliscy oraz jacy byli jego przodkowie. Poznając własne korzenie, uczy się swojego miejsca na świecie.
Poczucie przynależności do danej grupy jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka. Ta potrzeba jest w dużej mierze realizowana przez dziadków.

Wielu z nas, już jako dorośli ludzie z czułością w sercu wspominamy własnych dziadków. Przypominamy sobie, jak byli dla nas ważni, czego nas uczyli oraz jak wielki wpływ mieli w kształtowanie naszej tożsamości. To dzięki nim wiemy tak wiele o naszych „korzeniach” , przodkach oraz czasach w których żyli.